Emandako fitxategi mota ez da baliozko irudia
Ezin izan da fitxategia kargatu
{{errors.track.message}}
Ez da erabiltzailerik aurkitu {{searched.users.length}} erabiltzaileek aurkitu dute
Aurrekoa
Hurrengoa
{{currentImage.author}}
Gailurraren informazioa ongi gorde da
Emandako informazioa ez da baliozkoa
Ondorengo datuak berrikusi beharko zenituzke :
  • Izenak ez du balio
    Zehaztu gabe
  • Mendikateak ez du balio
    {{mountain.location}}
  • Altuerak ez du balio
  • Posiziorako zehaztutako UTM zona ez da baliozkoa
    {{position}}
  • Posiziorako zehaztutako UTM "X" koordenatua ez da baliozkoa
    {{position}}
  • Posiziorako zehaztutako UTM "Y" koordenatua ez da baliozkoa
    {{position}}
  • Prominentzia ez da baliozkoa
    {{mountain.prominence}}
  • Kategoria ez da baliozkoa
    {{mountain.category}}
Aukeratu GPX, CompeGPS®, OziExplorer igotzeko pista fitxategia
GPX fitxategiak dira zure ibilbideak partekatzeko formatu ohiko eta egokiena
  • IGN España MTN50 (E = 1 : 50000)
    Estella/Lizarra (24-8)
    Deskargatu 27,2 MB
    Deskarga kanpoko zerbitzari batetik ematen da
Irudia ezabatzen jarraitu nahi al duzu?
Iruzkina behin betiko ezabatuko da
Iruzkina ezabatzen jarraitu nahi al duzu?
Gailurra behin betiko ezabatuko da
Ezabatzearekin jarraitu nahi al duzu?
Dokumentua ezabatzen jarraitu nahi duzu?
Gailurra arrakastaz kendu da
Iruzkina ongi gorde da
Grabatutako igoerak : {{climbed_climbs.length}}
  • Ezabatu

Ez duzu igoera grabaturik

Zure eskalada historia grabatu nahi al duzu?

Sortu kontua orain edo hasi saioa

Igoerak gorde dira
Argitalpenak {{authorInfo.stats.publications}}
Gailurrak {{authorInfo.stats.mountains}}
Trackak {{authorInfo.stats.tracks}}
Iruzkinak {{authorInfo.stats.posts}}
Irudiak {{authorInfo.stats.images}}
Bisitaldiak {{authorInfo.stats.hits}}
Igotako azken irudiak
Deskargatu zerrenda
Gailurra Altuera Data
{{mountain.name.split('/')[0]}} {{mountain.altitude}}
{{mountain.modificationDate|date}}
sortua
aldatu
Zer egin dezaket hemen?
  • Gailurraren informazioa editatu dezakezu, bai berrikuspen deskribatzailea bai emandako informazioa
    Erabili horretarako emandako tresna barra
  • Mendikat-en oraindik ez zegoen gailur berri bat erregistratu dezakezu. Erabili tresna-barrako botoia horretarako
    Berria
  • Irudi interesgarri berriak ekar ditzakezu. Bilatu orrian irudiak igotzeko botoia
    Irudiak igo
  • Zure pistak igo eta beste erabiltzaileekin parteka ditzakezu. Erabili orrialdean aurkituko duzun kargatzeko pistaren botoia helburu horrekin
    Kargatu tracka
Dokumentua Neurria Aldatua
{{document.name}} {{document.size|filesize}} {{document.modified|date}}

Errore bat gertatu da dokumentua kargatzean

Fitxategiak ez du baliozko formatuan (PDF)

Peña Grande

942 m
Gehitu nire igoeretara Partekatu kopiatu esteka Esteka arbelean kopiatu da
Gailurra mapan mugi dezakezu bere kokapena berriro definitzeko
{{summit.name|name}} ({{summit.altitude|altitude}})
{{summit.name|name}} ({{summit.altitude|altitude}})
{{summit.position}}
Gailurra ikusi
Izena eman behar duzu
Emandako altuera ez da baliozkoa
Emandako posizioa ez da baliozkoa. Adib .: 30 500000 4750000
Egunsentia
08:01
Ilunabarra
19:58
Egunaren iraupena
11:57
Ilargi Fasea
Egunsenti 20:28
Ilunabar 10:02
  • Estella/Lizarra (24-8) (140)
Emandako prominentzia ez da baliozkoa
Emandako kategoria ez da baliozkoa. Adib .: 1, 1+, 1-, 2, 3
Sartu mendiari dagozkion lurralde guztiak
Aukeratu Lurraldea
Gehitu zerrendara
Aukeratutako lurraldeak
  • {{region.name}}
Sartu mendiari dagokion katalogo guztiak
Hautatu Katalogoa
Gehitu zerrendara
Hautatutako katalogoak
  • {{catalog.name}}
Ez dago bat ere hautatua
Ezagutzen al duzu mendi hau? Gailur hau aztertuz Mendikat en kolaboratu dezakezu
Sortu kontua orain edo hasi saioa
Sortua
01-01-2001
Aldatua
17-12-2023
60 igoerak
Kontuan izan gune honetako edukia baimenik gabe kopiatzea copyright-urraketa dela, sortzaileen ahaleginak murrizten dituela eta webgunearen iraupena arriskuan jar dezakeela. Eskerrik asko guztion lana errespetatzeagatik!

Zorionak! Eman diezaiogun zentzua informazio honi...

Osatu berrikuspena informazio baliagarri eta egiaztatuarekin, beste erabiltzaile batzuek erreferentzia baliotsu eta interesgarri bat aurki dezaten.. Erabili formatu egokia, egiaztatu ortografia eta arreta jarri kalitateari. Informaziorik gabeko gailurrak administratzaileek ezabatu ditzakete..

Impresionante peña calcárea en la vertiente Sur del monte Esparatz (1025 m), que, por contra, posee una constitución de conglomerado.

Esta cumbre se ve inaccesible desde el valle diapírico de Jaitz (Salinas de Oro), y lo cierto, es que aunque su acceso no es complicado (F), únicamente presenta subida sencilla por la arista Oriental. Esta espectacular cumbre posee una hermana pequeña llamada Peña Pequeña o Colmillo de Esparatz (850 m) al Este, cuya arista Occidental es realmente espectacular. El acceso a dicha Peña se realiza, también, por la corta arista oriental.

La vertiente Norte de la Peña Grande no ofrece posibilidad de subida. Un impresionante gendarme donde reposan los buitres y de fácil subida por el Este (F+) domina esta vertical vertiente. La vertiente Sur es de acceso más sencillo aunque bastante vertical e impresionante, encontrándose la roca bastante escalonada, no superando las dificultades el III grado, por norma general. Sin embargo, la mala calidad de la roca convierte algunas ascensiones evidentes en expuestas.

Sobre esta peña sitúa Martinena el Castillo de Oro donde se cree que se hicieron fuertes Don Ordoño y Don García después de la batalla de Valdejunquera. También Isidoro Ursúa, en aquel tiempo párroco de Esténoz, publicó en 1997 un extenso artículo sobre dicho castillo. Los estudios más recientes de 2006, realizados por Iñaki Sagredo y que incluyen imágenes aéreas, también parecen apoyar dicha afirmación. Las investigaciones, tal como indica Javier Armendáriz, encontraron dos muros de sillarejo en la cara sur, por la que discurre lógicamente la vía normal a la cumbre. Son evidentes, según los arqueólogos, los restos medievales de cerámica y tejas que pueblan las laderas de la peña.

Con relación al poblado de Oro, nos dice J. Armendáriz que parece más probable que estuviera en el lugar donde actualmente está la ermita de San Gerónimo, dado que se edificó sobre los restos de su parroquia y unas curiosas cuevas donde habitaban eremitas. Del posible castro protohistórico anterior no quedan restos. Esta es la zona que por tanto se denomina Monte de Oro, al S de la peña, que en ocasiones también ha recibido dicha denominación.

Desde Salinas de Oro / Jaitz

La ruta normal parte del nuevo aparcamiento situado cerca de la fuente (650 m) saliendo en dirección a Estella, tomando enseguida a la izquierda la señal del sendero de Esparatz, en una bajada junto a una casa, pasando el río por el puente hasta la pista. Aquí tomamos a la derecha siempre por el sendero y sus marcas de pintura verde, pasando una barrera canadiense y girando para ganar la loma por el bosque, que gira hasta salir finalmente a unos prados con abrevadero, entre las Peñas Chiquita y Grande. Es ahora cuando se debe dejar el sendero balizado.

Tomamos a la derecha la continuación del camino, aunque las estacas verdes vayan a la izquierda. Pegados a la alambrada ganamos altura cerca del bojedal, hasta localizar el milagroso hito de entrada a la ruta normal. El siguiente hito está a la derecha antes de girar de nuevo a la izquierda y atravesar el laberinto, con atención a lo cairns. Finalmente se sale a una ladera más despejada de cascajo, con un senderito de piedrillas sueltas, en el que los bastones se hacen muy necesarios. Con precaución se gana altura por terreno más evidente, dado que hay menos bojes. En la zona central de la rampa debemos optar por ascender por la roca de l derecha, con apoyo de las manos y, a veces, en adherencia (F), o por la izquierda por un senderillo de tierra, en el que en ocasiones hay que agarrarse a los bojes.

La parte final es más agradecida dado que es más tumbada, habiendo más posibilidades dado que el paso es más amplio. Pequeñas gradas de terreno mixto de hierba y roca permiten llegar a la antecima rocosa, de la que una brechita nos separa de la cima. La forma más sencilla de superarla es hacer una bavaresa usando las manos en la roca y buscando una fisura a la izquierda en la que poner los pies (F). El paso es muy sencillo pero mojado se convierte en delicado. Hay quien prefiere esquivarlo bajando un poco por la izquierda, pero los agarres son peores.

Ya solo nos resta la rampa final, pudiendo esquivarla por una canaleta a la izquierda, volviendo de nuevo al hombro de la derecha. El cono pedregoso cimero no ofrece ya complicaciones, siendo más fácil por la derecha. Junto al buzón de la cima, colocado en 2016, hay un amplio panorama.

El descenso debe emprenderse con precaución en las zonas de piedrilla suelta, donde los bastones o los bojes serán la mejor ayuda.

Escalada de la cara sur (AD)

Siguiendo la campa más allá del hito de entrada a la ruta normal se gana altura en dirección al collado sur, buscando algunas entradas a la cara sur, donde queda algún resto de viejos cairns.

La línea de ascensión más evidente de la pared Sur es la característica canal central de 80 metros (AD), que posee un arbolito en su mitad lo que permite realizar en él una buena reunión. La roca es mala y exige el tanteo continuo de presas, especialmente en el segundo largo más vertical. A su derecha quedan otras líneas de ascensión que sólo ofrece algunos metros de dificultad en su parte inferior. Una de ellas penetra en una pequeña chimenea que exige usar la técnica de oposición en la salida en su parte superior (IV-)(un paso). La roca es más segura hacia la derecha y se puede subir sin demasiada dificultad (III).

Desde Viguria / Biguria

Hay que salir del pueblo (575 m), tras disfrutar de la vista del Palacio de Cabo de Armería, por la pista del cementerio (E), siguiendo siempre de frente evitando los ramales de la zona de cuatro caminos. De esa forma se alcanza la Borda de Oro. Ambas opciones valen ahora, dado que la pista de la derecha llevaría al collado por una amplia lazada, siendo más corto ir por la izquierda a la Ermita de San Gerónimo, a la que llega otra pista de Salinas de Oro / Jaitz. Por una sendita se gana también el collado sur.

En este caso hay que tener paciencia, salvo que queramos lanzarnos a la aventura de escalar la cara sur, dado que el hito de entrada a la ruta normal está bastante abajo, a unos 250 m.

Arista noroeste (F)

Desde Salinas de Oro tomamos el camino ya descrito que sigue las marcas verdes. Al llegar bajo la peña nos desviamos a la derecha para ganar las campas del Llano de Txingillaz (744 m). Entrando en el bosque de la umbría encontramos una senda balizada con marcas naranjas que nos lleva al collado sobre la arista noroeste (817 m), de momento roma y que la senda recorre cómodamente abriéndose paso por el bosque. Llegamos a una aguja que dejamos a la izquierda y cruzamos un vallado al pie de un resalte importante. A partir de aquí la senda remonta por la vertiente norte aprovechando viras y estrechas cornisas. La mayor parte se hace andando y solo hay que apoyar las manos de vez en cuando, pero se desenvuelve por terreno expuesto que, con tiempo húmedo se vuelve más peligroso teniendo en cuenta que es cara norte. Superado el tramo más escarpado de la arista y cuando ésta se tumba, afrontamos los últimos metros a plena cresta trepando algún corto muro (I) que nos sale al paso por terreno aéreo.

Hay otra forma de recorrer la cresta noroeste de forma íntegra gracias a una senda utilizada por los cazadores. En Salinas de Oro debemos tomar el camino de la ermita de San Jerónimo. Hay que abandonarlo pronto, después de un giro a izquierdas más o menos cuando cruzamos el eje de la loma y aproximadamente encima de la cascada. No está señalizado, pero hay rastros visibles de senda. La primera parte puede resultar algo confusa y por ello es mejor ayudarse de un GPS. Subimos por la loma atravesando una zona donde encontramos algunos robles de buen porte y entramos en la cara norte para superar un tramo de fuerte pendiente y ganar así un primer saliente de la cresta. A partir de aquí la senda se encuentra más definida. Más arriba se supera otro duro repecho y se alcanzan una pequeña estructura cuadrangular con viejos muros de piedra. A partir de aquí la pendiente afloja notablemente y llegamos a la cota de Txingillaz (826 m). Luego pasaremos al lado de dos agujas gemelas separadas por una estrecha rendija y a los pocos metros nos unimos con la senda balizada anterior.


Accesos : Jaitz / Salinas de Oro (1h); Biguria / Viguria (1h 30 min).

Katalogoak
Trackak
Ez dago trackarik
Iruzkinak ({{posts.length}})
Ez dago iruzkinik. Erregistratu edo hasi saioa iruzkin berria gehitzeko